***
چهار سال گذشت … چهار سالی که قامت ِ خمیده پدر ِ مهربانت، چشم‌های همیشه غمگین ِ مامانت و دل ِ تنگ ِ فرناز همیشه همیشه پیش رویم است … گریزی از رفتنت دیگر نیست! اما با دل ِ تنگ‌مان چه کنیم؟! مامان هنوز بغض می‌کند و از نبودت می‌نالد، علی‌رضا بی‌خبر از ما به دیدارت می‌آید، خاله کوچک‌ترت همیشه همیشه مضطرب و دل‌تنگ توست! اما خان دایی روزهای کودکی‌مان از چهار سال پیش تا حالا خیلی پیر شده … نگاه ِ ویزاردش را به یاد داری؟! با همان نگاه خیره می‌شود و از نبود ِ تو می‌گوید! حتا بابام هم بارها و بارها قرآن را برایت دور می‌کند … فـــــــرزاد دلمــــان خیلی تنگ است خیلی …

یـــــــلدایتان شاد و خنده بر لب‌هایتان همیشگی.

***
میلان: مشهدی‌ها به کوچه می‌گویند و اصطلاحی فرانسوی است.
***
بدون ویرایش پابلیش شد.

***
زاد روزت قشنگ‌ترین است برایم عزیز ِ هـــر روز و تــــا همیشــــــــــــــــــه!
:* :*
گل‌نـــــــاز ِ تو
۱۲ آذر گان ۱۳۹۰