تازه‌ترین طعم

Archive for ژوئن, 2010

درد

نمی‌دانم چگونه بگويم که بفهمی

ببين!

تلخ‌ترين حالت ممکن را هم که فرض کنی

باز هم هق هق من تلخ‌تر است!

اصلن

هق هق ِ من تلخ‌ترين اتفاق دنياست!

این روزها دلم برای مظلومیت عزیزی که

درد می‌کشد،

می‌گیرد و می‌گیرد

…

دین ما

به دین ِ عشق
مومن می‌شویم!
به پیامبری ِ دل‌هامان
راه از چاه می‌شناسیم و
تنها به ساز خودمان می‌رقصیم
…

بس که…

دیوانه می‌شوند آخر این خیابان‌ها!

بس که چکمه‌های حق به جانب،

بس که جنازه‌های سرگردانِ آزادی

بس که جهل و لامروتی از رویشان رد می‌شود

بس که سر خیابان‌ها تابلوی (ورود عشق ممنوع) زده‌اند

بس که باران را بین راه دستگیر می‌کنند،

که نکند پایش به زمین باز شود …

دروغ‌گوی قراضه

سهراب آسوده بخواب که ایران بیدار شده، خونت، شیرهای خفته وطن را بیدار کرده … آسوده بخواب که ایران یک‌پارچه خشم است و چرندیات «دروغ‌گوی قراضه» را نمی‌شنود…

«تولد سبزت شادت باد»

۲۵ خردادماه ۱۳۸۹

نوسازی!

عصر دگرگونی‌ست!

دخترانش، نامش را دارند و

پسرانش، عضوش!

زنانش در حسرت مردی!

و مردانش از مردی ساقط!

عصر دگرگونی‌ست

دولت‌مردانش، تاجرند و

تاجرانش، طرار

عالمانش، جاهلند و

جاهلانش، عامل!

عصر دگرگونی‌ست،

و من بدوی، کم آورده‌ام،

ایما و اشاره‌هایم مضحکه‌ام کرده.

و چون نمی‌فهمندم،

از شدت بغض

اشاره‌هایم را، بیت می‌کنم و

بیت‌هایم را عُق می‌زنم!

عصر دگرگونی‌ست،

آری، من نیز دگرگون شده‌ام!

می‌بینی؟!

شعر بالا می‌آورم!

حضور

سحر گاه از خواب می‌پرم
این بوی کیست که این همه در بسترم پیچیده‌ست؟!
حتمن خواب دیده‌ام!
دوباره می‌خوابم
وقتی حضور تو نباشد
خواب خوب است!

شب ۲۲ خرداد ۱۳۸۹

دستان ِ آسمان خالی‌ست!

که بیچاره آسمان، امشب

پس از به دوش کشیدن

تمام تاریکی‌های این یک‌سال سیاه

توان به دوش کشیدن ستاره  ندارد

…

بدهی

ورشکست شده‌ام!

از بدهی‌های روزافزون ِ

لب‌های تو به لب‌هایم

…

نسبت شما و ما

به فرض که ما لاک زدگان ِ برنزه‌ی ِ عینک زده‌ی بی‌اصالت ِ باربی صفت، بدون هیچ نسبتی با هم برای ارایه به «پلیس خورشید و نسبت» موی خود را نپوشانیم! «اسلامی» بودنتان را به خطر انداخته‌ایم؟! ما بیشماران «جمهوری» یتمان به خطر افتاده که آبروی از دست رفته‌مان را با هیچ نسبتی نمی‌توانیم به جوی باز گردانیم…

گل آبی

قشنگ‌تر از یه دسته گل آبی هست که حالتو جا بیاره تو یه روز ِ بهاری؟!