تازه‌ترین طعم

Archive for آگوست, 2009

هزار سال نبودت

هزار سال گذشته است از حضور ِ گرم دستانت، پیر و فرسوده شده‌ام، پُر از چروک، پُر از پیس، خرفت شده‌ام…
این‌ها را آرام برای ـ تو می‌گویم، شلوغ نمی‌کنم، آرام گرفته‌ام، هر روز زمانش که می‌آید، صدایت را که می‌شنوم، بی‌اختیار برایت شتاب می‌کنم و بی‌طاقت می‌شوم. کم طاقت شده‌ام، شکننده شده‌ام، گوشه‌ای می‌شکنم و رویای تو را می‌‌بینم، من، قیمتی‌یست که هربار در عوض لذت لحظه‌ای بوییدنت، پیش کِش کرده‌ام، اگر روزی آمد و دیگر نداشتمش، چه کنم؟
باز دارد صدایت می‌آید، می‌آید و می‌رود، آرام می‌آید و صد بار آرام‌تر از پیشم می‌رود. زیبا می‌خوانی، دلم را می‌لرزانی و دور می‌شوی…
دلتنگت می‌شوم و یادم می‌رود…
دلتنگِ بودنت می‌شوم…
فرزادم، هنوز به نبودت عادت نکرده‌ایم و این اشک لعنتی خشک نمی‌شود، رویای صبح امروزم فقط رویا نبود، تو بودی، با آن لبخند همیشگی…
لعنت به این زندگی، لعنت به خدا…

من

یک بطری خالی که من سر کشید‌ه‌ام!
یک جفت پا که همه‌اش مال من است،
یک عالم رگ و ریشه و یک مُخ،
پُر از مهمل، چاشنی‌اش دو کلام حرف حساب،
همه‌اش من هستم.
بچه‌ی دو ساله که جلوی آینه گیر می‌کند، می‌گوید: من!
از این آینه بازی‌های هر روزهِی مخم خسته می‌شوم.

زن

دلم شبیه زنی‌ست
که هر روز لب‌هایش را رنگ می‌کند
و گوشتم را گاز می‌گیرد
…

فمنیزم

جز تاسف به حال جامعه‌ای که دست به قلم‌انش از نگارش مقاله فمنیستی ابا دارند چه می‌توان گفت؟!

برای فرداها

برای بادکنک‌های سبز :
آخرین نفس‌هایم را در یک
بادکنک
حبس می‌کنم،
تا شاید
فرزندم،
بوی مادرش را بعد از مرگ
به یاد آورد
…