تازه‌ترین طعم

Archive for جولای, 2009

فردا

در هم آغوشی لب‌هایمان
ترانه‌ی خوانده نشده‌ای را شنیدم:
که فردایش
من نیستم!
صدایت را بگیر و برو!
اولین کوچه کمی بعدتر،
منم که
خیره در تو
از تو
می‌گذرم…
و چراغ قرمزها ایستاده‌ی تواند!

بازی

فریاد می‌زنم،
می‌زنی!
گریه می‌کنم
می‌کنی!
بی‌تاب می‌شوم،
خسته می‌شوی!
یک بوسه
از کف‌‌ دست عصبانی من
بر گونه‌ی داغ خشن تو
و آغاز یک معاشقه به سبک دشنام!
گاهی
به آخر خط که می‌رسم،
می‌رسی!
رویای من را می‌دزدی
دستگیرم می‌کنی
و میان دیوارها
و روی تخت
و روی من
بازی را تمام می‌کنی،
می‌کنم!
ادامه می‌دهی
می‌دهم…

فال‌گیر

دنیا را می‌گردم
تمامش قد دستانم،
در کجای این دنیای بزرگ
لای کدام خط عمیق،
پنهان شده‌ای
که فال‌گیر هم تو را دروغ می‌گوید؟

دیوان

آری من یک روز
دیوان کوچک حرف‌هایم را
به تو خواهم سپرد،
گرچه می‌دانم!
مثل تمام مردمان خاکی این سرا
کلمه‌ای از آن را نخواهی فهمید!
اما من آن‌را به تو خواهم سپرد
برای باور تمام حرف‌هایش
که تو را بیداد می‌کند!
…

تنهایی

روی استخوان‌های من
جای غمگین دندان‌هایی‌ست
که تکه تنهایی از من دریده
و تا همیشه با خود برده
…

می

می‌زنم به سلامتی‌ات
كه كرم‌ها تن زيبايت را به دهان نگيرند،
می‌زنم برای شاديت
كه خاک لبخند سپيدت را نپوشاند،
می‌زنم برای تو كه با این روزهایم عجین شده‌ای
…

پاییز

باران می‌باريد
و پنجره کور مانده بود
در خيابان زير درخت
کسی نبود
که معجزه نقاشی کند
…
نگاه من متروک مانده
پایيز در راه است
من به انتظار آخرين برگم

فرزادم

دلم برای تو
و آن صدای کالِ سبزت،
قد فاصله‌ی زیستنم با مرگ
و نغمه‌ی پرنده‌ای
که به گوش‌های من آویزان است
تنگ و کوچک شده،
…
یادت هست؟
دلم برای تو از همان یه ذره‌های بچگی شده
…
﴿کاش هرگز مرگت را باور نمی‌کردیم شاید باز می‌گشتی﴾

شراب

انگورهایم را حبه می‌کنم
گیلاس‌هایم دانه به دانه،
و خون همیشه بر نگاه من جاری‌ست
عصاره‌ای از گذشته‌های نیامده
دست‌های من سرختر از شراب هفت ساله مادربزرگ است
…

دود

تو را دود می‌کنم
مثل توتون خوش عطری
که به حلقم آتش شده بود!
هر پک که به ته مانده‌های تو می‌زنم
داغی عبوسی
تنم را بخار می‌کند!
عطر تو با عطر پیراهنم عجین،
خاکسترت روی دامنم،
طعم تلخی بر جای تو مانده
از لای لب‌های کبود
دودت می‌کنم
دورت می‌کنم…