گلنـــــاز
فقط من میدانم که وقتی داد میکشی چقدر خودخواه میشوی و نفرتانگیز! وقتی که تهدید میکنی که باید درکت کنم و من هرگز نتوانستم، وقتی چشمهایت بدخلق و هراس آورند! وقتی که روی لبهایت اثری از خوشرنگی لبخندهات نیست… و فقط خدا میداند که وقتی بعد از تمام اینها، اسمم را با زیبایی تمام، ملودیوار تکرار میکنی چقدر امن میشوی و آرامشبخش… چقدر دوستداشتنی میشوی و تکیهگاه بغضهایم! وقتی که صادقانه و معصوم تنها یک کلمه میگویی:
«گلنــــــــــاز؟»
This entry was posted on چهار شنبه, فوریه 24th, 2010 at 21:54 and is filed under خط خطی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

00:04 on فوریه 27th, 2010
چه ناز بود این پست و چقدر به حقیقت آدم ها نزدیک، گل ناز.