تازه‌ترین طعم

فردا

در هم آغوشی لب‌هایمان
ترانه‌ی خوانده نشده‌ای را شنیدم:
که فردایش
من نیستم!
صدایت را بگیر و برو!
اولین کوچه کمی بعدتر،
منم که
خیره در تو
از تو
می‌گذرم…
و چراغ قرمزها ایستاده‌ی تواند!

This entry was posted on جمعه, جولای 31st, 2009 at 23:42 and is filed under خط‌ خطی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.