عدل
عادلانه نيست كه
شمعی را
به پيمانهی خورشيد
اندازه كنند،
و رودی را
به پيمانهی دريا،
و مرا
به پيمانهی تو،
به شبی تار،
شمعی بیافروز
و تشنه كه بودی
از رودی گذر كن
و چون تنها شدی
مرا بخوان!
This entry was posted on یکشنبه, ژانویه 18th, 2009 at 19:21 and is filed under خط خطی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

19:53 on ژانویه 18th, 2009
فکر راحت ، نفسی خوش ، دل من می طلبد
قفسی با در باز
ترانه ای از لب ساز
فکر راحت ، نفسی خوش ، دل من می طلبد
_________________________________
پیش ما هم بیا