راس ۱۲
عقربهی کوچک من…بزرگه تو!
به همون اندازه که نزدیک میشیم،
همونقدر هم دور میشیم…
فقط عاشق ۱۲ ام.
که ساعت پهن میشه روی خلا
و عاشقی از نوک عقربهها میچکه در بیزمانی!!!
This entry was posted on چهار شنبه, می 27th, 2009 at 18:47 and is filed under خط خطی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

07:51 on می 28th, 2009
خوب باید بگم منم عاشق ساعت 12 هستم با این حساب. کاش وقتی ساعت 12 میشه باطری ساعت تموم شه و یک دقیقه هم اونور تر نره..
گل ناز عزیز من یعنی رسما دهنم.. میشه تا این بلاگ تورو باز کنم. سر جدت تو یه جای دیگه بلاگ بنویس!!!