تازه‌ترین طعم

تو وتنهایی…

حتا بین تنهایی‌ام و تو باز هم، حق ِتقدم با تنهایی‌ست، نمی‌دانم پس جای تو کجاست؟ و چرا می‌گویم دوستت دارم! دوست داشتن زبانی بی‌هیچ نشانه‌ای…تلاش‌‌ای…انگیزه‌ای..

This entry was posted on چهار شنبه, ژانویه 21st, 2009 at 00:49 and is filed under خط‌ خطی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.