بار هزارم
برای بار هزارم
از راه نرسیده
پیش از دم کشیدن چای با نعنا
چنان پشت سرت
در را میکوبی
که صدایش همسایهها را که سهل است
مرا که فدای سرت
تمام دیوانههای دل از دست دادهی دنیا را در جا میخکوب میکند!
تا بار بعد
که بیایی بگویی: ببخشید!
و برای بار هزار و یکم
از راه نرسیده
پیش از پر کردن کتری حتا…
This entry was posted on جمعه, دسامبر 25th, 2009 at 22:22 and is filed under خط خطی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
23:29 on دسامبر 25th, 2009
اون قسمت کتریش از همش عرفانی تر بود
23:29 on دسامبر 25th, 2009
چه شعر قشنگی گل ناز جونم
راستش گل ناز جونم من عاشق رنگ صورتی ام رنگ قالب وبلاگ قبلی خودمم صورتی بود اما چون حجمش زیاد بود بچه خواستند عوضش کنم
از وبلاگ شما هم خیلی خوشم اومده البته مطالب و نویسنده اش هم به من روحیه و ارامش میده
ببخشید من بی اجازه بالای وبلاگتو دزدیم
روی تصویر بالای وبلاگت راست کلیک کردم و veiw image background رو زدم و بعد کپی ایمیج لوکیشن کردم و جای هدر وبلاگم توی ویرایش وبلاگ پیست کردم
اگه ناراحت شدی بگو تا عوضش کنم عزیزم