افسانه
من برای تو افسانهای مختومهام
یک صدای ممتد که دیگر دل آویزت نیست
من سایهای هموارهام
نه نگاهی دارم
نه خطی
نه رنگی
نه حتا حرفی که دلی بلرزاند
من خاطرهای هستم
از عشقی نخنما شده
که به یاد آوردنش نمیارزد…
This entry was posted on چهار شنبه, آگوست 5th, 2009 at 23:26 and is filed under خط خطی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

00:46 on آگوست 6th, 2009
تصویر ها زیادی نخ نماهستند.اما فضای کلی شعر دلچسب است..
07:42 on آگوست 7th, 2009
سلام گلناز جان
کم پیدا شدی .
پست زیبایی بود .
پیروز باشی و سربلند .
13:04 on آگوست 7th, 2009
خدارو شکر دوباره وبلاگت راحت باز میشه …