آیـــــه
مثل ِ مريم شده بودم،
هيچ کس باورم نمیکرد که نيستی!
اما مرا ببخش
چون اگر نمینوشتمت اين همه پيش از آمدنت،
هرگز نمیآمدی!
تو آمدهای تا روياهای مرا
آيه به آيه تفسيرشان کنی…
آیه به آیه…
This entry was posted on چهار شنبه, مارس 3rd, 2010 at 10:37 and is filed under خط خطی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
14:20 on مارس 4th, 2010
نمی تونم بهت بگم چقدر این شعرت رو دوست داشتم
به خصوص پایان اش رو
آیه به آیه گل ناز
15:21 on مارس 5th, 2010
دلم تنگ شد گفتم بیام سلام کنم
و بهت بگم
روزها هم حتی اینجا مزه و بوی تمشک رو احساس می کنم
13:27 on مارس 6th, 2010
نه تو نه من “ما عاشقیم”